Nanoinżynieria

Studia inżynierskie I stopnia na kierunku Nanoinżynieria

Studia inżynierskie I stopnia na kierunku Nanoinżynieria odpowiadają na współczesne wyzwania technologiczne w zakresie badań i zastosowania nowych materiałów oraz technologii kwantowych. Absolwenci zdobywają wiedzę z fizyki, chemii oraz mechaniki kwantowej, co umożliwia im zrozumienie działania nanourządzeń. Technologie kwantowe stanowią wyzwanie zarówno naukowe, jak i inżynieryjne w XXI wieku. Nasi inżynierowie wyróżniają się znajomością chemii i fizyki oraz umiejętnością wykorzystania zjawisk mechaniki kwantowej do charakteryzowania, projektowania i budowania urządzeń kwantowych, takich jak detektory, sensory, sieci neuromorficzne czy struktury fotoniczne.

Współpraca wydziałów

Studia na kierunku Nanoinżynieria prowadzone są przez Wydział Fizyki we współpracy z Wydziałem Chemii. Program studiów, wzbogacony o przedmioty zapewniające kompetencje inżynierskie, odpowiada programowi wieloletnich studiów licencjackich na kierunku Inżynieria nanostruktur.

Sylwetka absolwenta

Absolwent:

• Jest przygotowany do pracy w zespołach interdyscyplinarnych, rozwiązując problemy z pogranicza fizyki i chemii.
• Posiada wiedzę z fizyki klasycznej i kwantowej, chemii organicznej, nieorganicznej i fizycznej.
• Zna typowe technologie inżynierskie z zakresu nanotechnologii i nanoinżynierii oraz cykl życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych.
• Posiada znajomość matematyki wyższej, metod matematycznych, technik informatycznych i metod numerycznych niezbędnych do opisu, zrozumienia i modelowania problemów fizycznych i chemicznych.
• Zna podstawy programowania i inżynierii oprogramowania.
• Potrafi posługiwać się przyrządami pomiarowymi: mechanicznymi, elektrycznymi, elektronicznymi oraz chemicznym sprzętem laboratoryjnym.
• Zna zasady bezpiecznego posługiwania się substancjami chemicznymi i postępowania z odpadami.
• Umie korzystać z literatury naukowej, gromadzić i krytycznie analizować dane.
• Potrafi analizować problemy oraz znajdować ich rozwiązania w oparciu o poznane twierdzenia i metody, dostrzegając aspekty systemowe i pozatechniczne.
• Potrafi identyfikować i formułować specyfikacje prostych zadań nanoinżynierskich o charakterze praktycznym oraz oceniać przydatność rutynowych metod i narzędzi do ich rozwiązania.
• Umie zaprojektować oraz zrealizować proste urządzenie, obiekt, system lub proces typowy dla nanoinżynierii, używając odpowiednich metod, technik i narzędzi.